ćwiczenia w pisaniu

Cezary Baryka to główny bohater „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego, który przybył do Polski z Baku po przeżyciu tam rewolucji i gdy stracił swoich rodziców. We fragmencie tego opowiadania widzimy rozmowę Cezarego z Szymonem Gajowcem. Był on patriotą, który bardzo kochał Polskę a Cezary był zwolennikiem komunizmu teoretycznego. Akcja rozgrywa się w epoce międzywojnia.
Gajowiec opowiedział Cezaremu o obrazach, które wiszą w jego mieszkaniu. Baryka nie znał tych ludzi, dlatego z wielką uwagą słuchał. Na obrazach tych byli warszawiacy, elita społeczeństwa, która mieszkała kiedyś w Warszawie. Byli to ludzie uczeni, mądrzy, inteligentni. Pierwszą osobą przedstawioną na obrazie był Marian Bohusz, który zmuszał swoje pokolenie do myślenia, edukował społeczeństwo oraz był jedną z nielicznych osób, które w tych czasach poświęciły swoje życie na przekazywanie wartości innym. Służył społeczeństwu, ponieważ chciał przekazać wartości patriotyczne i inspirować ludzi do działania, by w czasie walki pamiętali, że walczą o niepodległość swojego narodu.
Na kolejnym obrazie przedstawiony został Stanisław Krzemiński, który był członkiem Rządu Narodowego w 63 roku. Bardzo wierzył w niepodległość Polski, był patriotą i bardzo wyjątkową osobą, która kształtowała postawy patriotyczne w zwykłych ludziach aż do końca swego życia.
Ludzie ci byli Gajowca nauczycielami, to od nich otrzymał wiedze na temat Polski, to oni przekazali mu wiarę w siłę narodu, przypominali o dziedzictwie historycznym. Byli niedoceniani przez ogół, którzy przetrwali próbę czasu, aby wskazać drogę postępowania ludziom zagubionym, nieśli dla nich pocieszenie i dawali nadzieję. Dzięki nim w czasie wojny nie zapomniał o swym narodzie, został wielkim patriotą, dla którego kraj jest najważniejszy.
Cezary Baryka czuł się obco w nowym kraju, którego nie uważał jeszcze za swoją ojczyznę. Dopiero dzięki przyjaźni z Szymonem Gajowcem wzmocniły się jego związki z Polską i wzbudziły poczucie patrioty.



Roman Rzadkowski - autor