ćwiczenia w pisaniu

„Chłopi”- powieść Władysława Reymonta, która powstała w okresie młodej polski. Ukazane są w niej zarówno uroki jak i problemy wsi polskiej. Autor podjął także wątek losu starszych ludzi, którego doskonałym przykładem jest ojciec Hanki Borynowej – Bylica.

W danym fragmencie możemy zaobserwować rozmowę Hanki ze swoim ojcem na temat życia starszych ludzi. Spotkanie odbywa się w domu Macieja Boryny – teścia Hanki, w którym część zajmuje wraz z mężem Antkiem i swoimi dziećmi. Kobieta po ślubie z synem najbogatszego gospodarza ma wysoką pozycję społeczną i zapewniony dobrobyt. Jej ojciec pozostał jednak w podupadającej chałupie, którą zajmuje jego druga córka, Weronka. Ojciec Hanki znajduje się w najniższej warstwie społecznej lipieckiej ludności a także ma problemy ze zdrowiem, dlatego rzadko odwiedza córkę i musi znosić więcej niedogodności. Rozmowa ma miejsce w momencie gdy Hanka jest pewna swojej pozycji materialnej,  w gospodarstwie swojego teścia. Bohaterka traci swoją rangę, w momencie,  gdy dowiaduje się o zaręczynach Macieja Boryny, który jest wdowcem z Jagną Paczesiówną i po kłótni swojego męża Antka z jego ojcem wprowadza się do domu Bylicy.

W tym fragmencie czas akcji rozgrywa się jesienią, w czasie zbiorów a także okres przygotowań do zimy i możliwych chorób oraz głodu. Ojciec Hanki Borynowej jest człowiekiem starym oraz schorowanym o czym świadczą siwe włosy, niepewne ruchy, trzęsące się usta oraz słyszalne w głosie osłabienie. Osłabienie jest wynikiem niedożywienia. Bohater żyje w niekorzystnych warunkach – w zimnie i głodzie – ale jest skromny i cichy i nie upomina się o swoje prawa. Bardzo kocha swoją córkę i swoje wnuki, dlatego daje się manipulować  i  poświęca swoje zdrowie dla wnuków. Bylica czuje się częściowo winny za to że jego córka pracuje u obcych ludzi, dlatego rezygnuje z własnych wygód chociaż marzy mu się godny pochówek.

Poglądy Bylicy maja duży wpływ na jego relacje z córkami. Dzieli dom z biedną Weronką, która nie ma środków do życia, co powoduje codzienne kłótnie z ojcem. Córka nie dba o swojego ojca, często zapomina go nakarmić oraz często go wykorzystuje – zabiera jego  pieniądze. W ten sposób oprócz ciężkiej pracy zdobywa dodatkowe środki. Nie uważa za złe to co robi – każe Bylicy opuścić dom , by ubyło „gęby do miski”. Bohaterka jest zdania, że jej ojciec powinien choć trochę pomóc wnukom, aby samemu otrzymać godne życie. Porusza też sumienie starego „ gospodarza” i w ten sposób stara się nim manipulować dla własnych korzyści.

Relacja Bylicy z Hanką jest odwrotna, ponieważ jest ona bogatą gospodynią i mieszka zupełnie gdzie indziej.  Bohater traktuje ją jak ratunek, może zaufać Borynowej i wyżalić się jaka niesprawiedliwość go spotyka.  W odróżnieniu od siostry Hanka stara się pomóc ojcu poprzez nakarmienie go, podarowania pieniędzy lub nowych rzeczy. Hanka zgadza się pomóc ojcu wiosną w zamian za opiekę nad dziećmi, wypasaniem drobiu.

Podsumowując sądzę że, los Bylicy jest odzwierciedleniem sytuacji ludzi starych w Lipcach; ilustruje zaburzenie więzi rodzinnych i upokorzenie ludzi starych; pokazuje, że gromadą wiejską rządzą prawa biologiczne (naturalistyczny obraz świata).



Roman Rzadkowski - autor