ćwiczenia w pisaniu

Najsłynniejsze dzieło powstałe w epoce młodopolskiej pt. ”Chłopi” Władysława Reymonta, nagrodzone literacką nagrodą Nobla, przedstawia życie wiejskie wyznaczone przez pory roku oraz bohaterów mieszkających na wsi i społeczność wiejską. Bohaterem w fragmencie I tomu, zatytuowanego ,,Jesień” jest Bylica. Ojciec Hanki, która jest żoną Antka Boryny i matką dwójki dzieci, oraz Weronki.

Bylica – stary, schorowany człowiek, z trudnościami w poruszaniu się – chodzi wsparty o kij. Jest pokorny, godzi się ze swoim losem, boi upomnieć się o swoje. Mieszka u Weronki, ponieważ jest człowiekiem bardzo ubogim, nie posiada własnej ziemi, sezonowo zatrudnia się u bogatszych mieszkańców wsi, aby za pracę na ich roli otrzymać skąpą wypłatę. Ze względu na problemy zdrowotne nie nadaje się już do cięższych robót.
Bohater jest kochającym ojcem, wdzięczny Weronce za przygarnięcie go pod swój dach. Córka nie jest jednak zadowolona z jego obecności. Często zapomina podać jedzenie, o które nie potrafi się upomnieć, nie chce sprawiać kłopotu. Sytuacja materialna w tym domu jest tragiczna. Weronka oszczędza na ojcu, który dał jej wszystko. Ojciec tę sytuację usprawiedliwia biedotą. Jest zdany na jej łaskę, czuje się przez nią odrzucony, nie buntuje się, cierpliwie znosi jej traktowanie, nie potrafi z nią rozmawiać jak bardzo jest mu źle. Uważa, że córka bardzo ciężko pracuje i nie chce się narzucać. Weronka dba tylko o swoje dzieci. Dla nich zabiera nawet ojcu pierzynę, choć ten już nie ma niczego (oprócz wytartego kożucha) co pomogłoby mu się ogrzać.
Weronka jest wyrodną i niewdzięczną córką. Otrzymała od ojca połowę domu i zabrała wszystko co pozostało po matce. Jednak to jej nie wystarczyło. Zabrała również pieniądze, które Bylica trzymał na pogrzeb. Mimo tego ojciec ją bronił przed Hanką, która jest wrogo nastawiona do siostry.
Hanka od dawna jest w konflikcie z Weronką. Czuje się pokrzywdzona, że siostra nie podzieliła się z nią resztą majątku po śmierci matki. Ma o niej najgorsze zdanie.
Bylica jest dumny z Hanki, z jej awansu społecznego. Traktuje ojca w inny sposób. Wstydził się poprosić o pomoc. Zwierzył się jej ze swojego życia w jednym domu z Weroniką. Ucieszył się, kiedy Hanka zaproponowała mu, aby zamieszkał u niej. Zapewniła także, że będzie czuł się lepiej. Stary Bylica poczuł wielkie wsparcie z jej strony i wdzięczność za pomoc. Uważa ją za dobrą córkę, znalazł u niej współczucie.

Na przykładzie Bylicy i jego córki Weronki starsi ludzie w Lipcach są dla młodych ciężarem. Po przepisaniu majątku tracą swoją pozycję społeczną. Dopóki rodzice posiadają ziemię i mogą pracować w gospodarstwie są szanowani. Dzieci upominają się o przepisanie ziemi, a później tracą wszelki szacunek do rodziców. Tak jak Bylica, ludzie w Lipcach muszą być na utrzymaniu swoich dzieci. Często chodzą na żebry, dzieci pozbywają się ich z domu, zmuszają do ciężkiej pracy. Innym przykładem jest tutaj Agata, która zimą chodzi na żebry i wraca na wiosnę oraz Jagustynka, która po oddaniu majątku została komornicą i spędziła wigilie u Borynów. Jeden z głównych bohaterów powieści – Maciej Boryna – mimo swojego wieku wciąż zarządza gospodarstwem. Dzieci usilnie namawiają go, aby przepisał na nie ziemie i poszedł na wycug. Jednak uparcie nie chce się na to zgodzić. Jest on przykładem, że nie trzeba godzić się ze swym losem.

Los ludzi zamieszkujących w Lipcach jest bardzo ciężko. Są oni spracowani i zmęczeni, a pomimo tego po przepisaniu całego dorobku na dzieci nie mają nic. Są zdani tylko na ich łaskę, której praktycznie nie dostają.

Reymont w I tomie powieści przedstawia postawy córek Bylicy. Weronka jest tą złą, która nie przejmuje się losem starego ojca, mimo, że mieszka z nią. Natomiast Hania jest w stanie mu zapewnić opiekę, gdy starsza siostra troszczy się tylko o swoje dzieci. Dla niej schorowany Bylica jest tylko ciężarem i problemem.

Popularne dzisiaj


Roman Rzadkowski - autor