ćwiczenia w pisaniu

Powieść Henryka Sienkiewicza pt. „Potop” jest jednym z wielu popularnych dzieł pisarza. Jest to dzieło, w którym możemy dokładnie dopatrzeć się negatywnych, jak i pozytywnych cech narodu Polskiego. Henryk Sienkiewicz doskonale zobrazował nam te dwie cechy Polaków.

Pierwszym fragmentem jest rozmowa podsłuchana przez Kmicica w drodze do Częstochowy. Polska jest narodem krytykowanym przez Wrzeszczowicza. Jest on cudzoziemcem, który zdradził Jana Kazimierza. Mówi o Polakach z pogardą. Zapomina, że właśnie tutaj odnalazł swój dom, został przygarnięty przez naród, i otrzymał schronienie. Jest on zdania, że Polska poniesie klęskę. Opisuje negatywny obraz Polaków. Uważa, że w Polsce panuje anarchia i jest całkowity brak patriotyzmu. Czech zarzuca brak stałości i stateczności wyjaśnia to tym, że Polacy są skłonni do pijaństwa i swawoli. Jedyną cechą, za którą Wrzeszczowicz chwali naród Polski, jest dobra jazda oraz cnoty żołnierskie. Kmicic udaje, że rozmowa do niego nie dociera. Ma poczucie winy, ale niestety, później musi przyznać rację cudzoziemcowi.

Fragment drugi przedstawia słowa królowej podczas narady u Jana Kazimierza po przybyciu Kmicica z Częstochowy. Przedstawia Ona pozytywny obraz Polaków. Według niej jest to naród bardzo wierzący, a to najważniejsza cnota. Uważa, że w Polsce nie ma królobójstwa, a każdy Panujący umarł własną spokojną śmiercią. Władczyni przekonuje, że Polacy są lekkomyślni, ale nie ma w nich. Królowa jest zdania, że Polacy są narodem gotowym do poświęceń, gotowym do poprawy swoich złych czynów, mówi o nich: „Ale któryż to jest naród nigdy nie błądzący i gdzie jest taki, który by tak prędko winę swą ukazał, pokutę i poprawę rozpoczął”. Jest ona „bohaterską panią” która wzbudza w królu zapał i chęć do walki o naród Polski.

Obie opinie są bardzo subiektywne. Oceniają Polaków dwie różne osobowości: zdrajca i matka nardów (królowa). Według mnie opinia Wrzeszczowicza jak i Królowej jest bardzo trafna, ponieważ nie ma takiego kraju w którym jest idealnie, który jest obrazem doskonałości. Jednak po analizie dwóch przedstawionych fragmentów musze stwierdzić, że obraz społeczeństwa Polskiego jest bardziej negatywny, niż pozytywny. Wypowiedzi „bohaterskiej pani” mają się nijak do panującej w Polsce sytuacji w czasach przedstawionych w powieści. Nie przemawiają do mnie bezsensowne argumenty królowej, która podczas wojny chwali swój naród za łagodność i niechęć do zbrodni.Natomiast argumenty Wrzeszczowicza stawiane są zdecydowanie, nie ma w nich łagodzenia sprawy. Przedstawia jasno co jest źle a co jest dobrze. Nawet główny bohater, Kmicic, zgadza się ze zdaniem Wrzeszczowicza, co jeszcze bardziej umacnia mnie w moim przekonaniu. 

Popularne dzisiaj


Roman Rzadkowski - autor