ćwiczenia w pisaniu

Powieść historyczna Henryka Sienkiewicza pt. „Potop” jest arcydzieł polskiej literatury pozytywistycznej. Została napisana na emigracji w Stanach Zjednoczonych. „Potop” jest drugą z powieści tworzących Trylogię Henryka Sienkiewicza wydaną w 1886 roku. W epopei narodowej zostały ukazane cechy warstw społecznych ludzi w XVII wieku w Polsce. W niniejszym wypracowaniu spróbuję odpowiedzieć na pytanie wychodzące z zadania z podanych fragmentów książki.

W pierwszym fragmencie Sienkiewicz ukazuję obraz Polaków w sposób negatywny.
Kmicic jest w drodze do Częstochowy i podsłuchuje rozmowę Wrzeszczowicza z Lisolą. Wrzeszczowicz jest cudzoziemcem pełnym nienawiści do Polaków. Wrzeszczowicz wypomina nam lekceważenie i łamania prawa. Sądzi, że w Polsce występuje anarchia, czyli kompletny brak dyscypliny, zrywanie sejmów, a także słabość władzy królewskiej. Uświadamia nam, że Polsce brakowało, wtedy patriotyzmu, stateczności i rozumu. Byliśmy skłonni do własnych swawoli i pijaństw. Dobrymi przykładami jest spalenie Wołmontowicza oraz porwanie Oleńki, co pokazuje nam, że Polacy to naród lekceważący i łamiący prawo. Anarchię i brak dyscypliny ukazuje ruszenie pod Ujściem i tumult wywołany przez Zagłobę w Warszawie. Pijaństwo i własne swawole widzimy podczas uczty kmicicowek kompani w Lubiczu również podczas oblężenia Warszawy. Cudzoziemiec twierdzi, że jedyną zaletą naszego narodu jest dobra jazda. Chodzi mu przede wszystkim o dobre rzemiosło żołnierskie i cnotę żołnierską. Puentą jego wypowiedzi jest zwrot, że naród jest skazany na zgubę i nic ich już nie może uratować.

W drugim fragmencie obraz Polaków  pisarz przedstawił w sposób pozytywny. W słowach królowej podczas narady u Jana Kazimierza po przybyciu Kmicica z Częstochowy nie ma żadnych słów negatywnych o Polakach. Skłonność do zła i królobójstwo jest określane jako lekkomyślność. Sądzi, że naród Polski jest przywiązany do religii jako podstawa odrodzenia duchowego i nie mamy skłonności do czynienia zła. Twierdzi, że uznaliśmy swoje winy i jesteśmy gotowi do poprawy. Doskonałym przykładem jest przemiana wewnętrzna Kmicica. Następnie określa naszą wiarę jako najważniejszą cnotę. Ukazane jest to podczas ataku Szwedów na Częstochowę poprzez obronę Jasnej Góry. Matka narodu zauważa wśród Polaków gotowość do poświęceń się wobec króla i ojczyzny. Pokazuje to scena w wąwozie, Michałko. Wierzy w szanse ,że naród Polski wyjdzie z klęsk oraz spostrzega przyszłe tryumfy. Jest bohaterską panią, która wzbudza w królu zapał i chęć do walki o naród Polski.

Uważam, że obie opinie są bardzo emocjonalne. W powyższym wypracowaniu są opisane poglądy od dwóch Polaków z różnych osób reprezentujących inne warstwy społeczne. W pierwszym fragmencie ukazany jest zdrajca, jednocześnie pospolity chłop w drugim matka narodu(królowa). Wrzeszczowicz wyolbrzymiał fakty, gdyż nienawidził Polski. Twierdzi, że nie ma drugiego tak podłego narodu. Natomiast królowa widziała w narodzie Polskim szanse. Wiara odrodziła kraj z upadku, dlatego sądzi, że nie ma drugiego tak cnotliwego narodu.
Moim zdaniem obraz Polaków XVII wieku, który wyłania się z Potopu Henryka Sienkiewicza jest pozytywny, gdyż obie opinie są uzasadnione, lecz sympatia narratora jest po stronie królowej. Sienkiewicz chciał ukazać wiarę w potęgę ojczyzny i ludzi zmierzających ku odzyskaniu wolności. Mimo upadku narodu, potrafią przez wiarę się odrodzić na nowo jako lepszy kraj.

Popularne dzisiaj


Roman Rzadkowski - autor