ćwiczenia w pisaniu

„Potop” jest drugą częścią Trylogii Henryka Sienkiewicza, w której skład wchodzą jeszcze: „Ogniem i mieczem” oraz „Pan Wołodyjowski”. Autor jasno określił cel napisania powieści- „pokrzepienie serc”. Chciał pokazać wielkie momenty narodowej historii, aby podnieść na duchu znieważony, podległy zaborcy kraj. Przedstawił w utworze dwa obrazy Polaków jako narodu. We wskazanych fragmentach ukazane są cechy mieszkańców Polski w XVII wieku.

Pierwszy fragment to rozmowa podsłuchana przez Kmicica w drodze do Częstochowy. Wrzeszczowicz jest Czechem pełnym nienawiści do Polaków. Ponadto nie jest on patriotą, gdyż chce służyć królowi Szwedzkiemu w zamian za pieniądze. Opisuje negatywny obraz Polaków. Twierdzi, że w Polsce panuje anarchia, ponieważ mieszkańcy nie mają dyscypliny oraz władza królewska jest słaba. Przykładem potwierdzającym tą opinię jest pospolite ruszenie pod Ujściem. Czech zarzuca brak stałości i stateczności argumentując tym, że Polacy są skłonni do pijaństwa i swawoli. Sytuacja podczas uczty Kmicicowej kompanii w Lubiczu tylko to potwierdza. Jedyną zaletą jaką wymienia cudzoziemiec jest dobra jazda, w tym dobre rzemiosło i cnoty żołnierskie.

Drugi fragment przedstawia słowa królowej podczas narady u Jana Kazimierza po przybyciu Kmicica z Częstochowy. Królowa podkreśla, że Polacy potrafią przyznać się do win i są gotowi do poprawy. Przemiana wewnętrzna Kmicica to przykład postępu Polaków. Największą ich cechą, cnotą jest wiara. Są bardzo przywiązani do religii jako podstawy odrodzenia duchowego. Władczyni podkreśla, że są oni gotowi do poświęceń dla króla i ojczyzny. Narrator używa zwrotu „bohaterska pani” określając królową, która jednak przedstawia pozytywny obraz Polaków.

Sądzę, że obie opinie są bardzo emocjonalne. Jednak są to prezentacje z dwóch różnych punktów widzenia: zdrajcy oraz królowej. Wrzeszczowicz przedstawia sytuację wyolbrzymiając pewne fakty, utwierdzając w przekonaniu, że nie ma drugiego tak podłego narodu jak Polska. Nawiązując do całości utworu obraz Polaków XVII wieku jest jednak pozytywny. Wnioskuję, że mimo przeciwności walczą o swój kraj. Zalety oraz chęć zmiany na lepsze potęguje i przez to Polacy bronią niepodległości swego narodu.



Roman Rzadkowski - autor