ćwiczenia w pisaniu

„Potop” to powieść wchodząca w skład Trylogii Henryka Sienkiewicza.Tytuł został zaczerpnięty przez autora z najazdu Szwedów na Polskę,który znany jest głównie jako „potop szwedzki”.Cel napisania owej powieści został jasno przez autora określony „pokrzepienie serc”,czyli podniesienie na duchu narodu,który został znieważony.W przedstawionych fragmentach ukazane zostały cechy mieszkańców Polski w XVII w.

Pierwszy fragment to rozmowa podsłuchana przez Kmicica w drodze do Częstochowy.Jest to rozmowa między Wrzeszczowiczem,który jest Czechem darzącym Polaków ogromną nienawiścią,a Lisolą. W trakcie rozmowy Wrzeszczowicz przedstawia negatywny obraz Polaków. Ukazuje on Polskę jako naród anarchiczny, w którym brak jest dyscypliny,a władza królewska jest bardzo słaba. Mieszkańców Polski Czech ukazał jako ludzi skłonnych do pijaństwa i swawoli,którym brak przez to stałości i stateczności oraz zdolnych do lekceważenia i łamania prawa. Słowa te potwierdza między innymi pijańska uczta Kmicicowej kampanii w Lubiczu,czy też zachowanie Kmicica w UpicieJedyną zaletą jaką Wrzeszczowicz przypisuje narodowi polskiemu jest dobra jazda,a mianowicie dobre rzemiosło żołnierskie oraz cnoty. Lisola być może przyznawał słuszność słowom Czecha,gdyż nie protestował.Kmicic po usłyszeniu rozmowy z przykrością musiał przyznać rację Wrzeszczowiczowi.

Drugi przedstawiony fragment z powieści to słowa królowej podczas narady u Jana Kazimierza po przybyciu Kmicica z Częstochowy. Królowa podczas swej przemowy stanowczo podkreśla, że Polacy potrafią uznać swoją winę i są w stanie poprawić swe zachowanie.  Nie ma narodu który nie błądzi i nie ma takiego,który szybko do swych win się przyznaje.Postęp w zachowaniu Polaków możemy zobaczyć chociażby na przemianie wewnętrznej Kmicica. Największa cechą Polaków jest cnota i wiara. Naród Polski jest gotowy do poświęceń dla dobra ojczyzny i króla. Królowa w tym o to fragmencie przedstawia,pozytywny obraz Polaków i zostaje za to przez narratora określono jako „bohaterska pani”.

Uważam,że oba te fragmenty są bardzo emocjonalne, jednak są to opinie Polaków dwóch bardzo różnych od siebie osób,zdrajcy i królowej. Przez zdrajce bardzo dużo sytuacji jest wyolbrzymionych,gdyż Czech żyje w przekonaniu, że nie ma drugiego tak podłego narodu.Jeżeli przyjrzeć by się całości utworu, to obraz Polaków w XVII w. jest dość pozytywny.Mimo różnych sytuacji Polacy walczą o swój naród,chęć zmiany na lepsze w tym utworze okazuję się silniejsze.



Roman Rzadkowski - autor