ćwiczenia w pisaniu

Na podstawie analizy fragmentów zamieszczonych w arkuszu rozważę, jaki obraz Polaków XVII wieku wyłania się z „Potopu” Henryka Sienkiewicza. Fragment pierwszy jest to rozmowa podsłuchana przez Kmicica w drodze do Częstochowy, natomiast fragment drugi to słowa królowej podczas narady u Jana Kazimierza po przybyciu Kmicica z Częstochowy. Oba fragmenty podkreślają różnorodność obu wypowiedzi. W pierwszym fragmencie o Polakach wypowiada się Wrzeszczowicz, który jest cudzoziemcem pełnym nienawiści do Polaków. Jego opinia na temat Polaków jest bardzo negatywna. Wymienia on same złe cechy takie jak: lekceważenie i łamanie prawa, anarchia, prywata prowadząca do zdrady, brak stałości i stateczności. Wrzeszczowicz uznaje, że jest to naród zasługujący na zgubę, a jedyną pozytywną cechą którą wymienia jest dobra jazda, jako cnota żołnierska. Słysząc te słowa, Kmicica ogarnia poczucie winy i przyznaje rację Wrzeszczowiczowi. We fragmencie drugim widzimy postać królowej, która wypowiada się z zapałem na temat Polaków. Jej opinia jest obrazem pozytywnym Polaków. Królowa wymienia jako najważniejszą cechę wiarę Polaków, a także uznanie win i gotowość do poprawy oraz gotowość do poświęceń dla króla i ojczyzny. Uważa Polaków za lekkomyślnych, a nie skłonnych do zła jako źródła win. Wierzy, że jest szansa na wydobycie się z klęsk i przyszłe triumfy. Podsumowując oba fragmenty, obie opinie są subiektywne oraz przesadne – nie ma drugiego tak podłego lub cnotliwego narodu. Są to prezentacje z dwóch różnych punktów widzenia: zdrajcy i królowej. Analizując dalej moje rozważania chciałabym się odwołać do całości utworu, gdzie możemy zobaczyć przykłady potwierdzające opinię Wrzeszczowicza i opinię królowej. Przykłady potwierdzające opinię Wrzeszczowicza to: lekceważenie i łamanie prawa to na przykład spalenie Wołmontowicz, czy też porwanie Oleńki; anarchia i brak dyscypliny, którego przykładem może być pospolite ruszenie pod Ujściem; brak stałości i stateczności, skłonność do hulanek, pijaństwo to na przykład uczty Kmicicowej kompanii w Lubiczu lub uczty podczas oblężenia Warszawy. Natomiast przykłady potwierdzające opinie królowej to: przywiązanie do religii jako podstawa odrodzenia duchowego – powszechny gniew po zaatakowaniu przez Szwedów Częstochowy; uznanie win i chęć poprawy to na przykład wewnętrzna przemiana Kmicica, czy wybuch ogólnonarodowego powstania przeciw Szwedom; odraza do królobójstwa to na przykład reakcja różnych bohaterów na wiadomość o rzekomym planie porwania króla. Podsumowując moją pracę chciałabym się podzielić wnioskami, do których doszłam. Mianowicie W Potopie Henryka Sienkiewicza autor ukazuje nam złożoność obrazu Polaków, którzy przechodzą przemianę pod wpływem potopu szwedzkiego.

Popularne dzisiaj


Roman Rzadkowski - autor