ćwiczenia w pisaniu

„Przedwiośnie” jest to powieść Stefana Żeromskiego, który był zaangażowany w problemy społeczne i narodowe. Utwór powstał w latach 1921-1924. Pomysł na nią narodził się po rozmowach z osobami, które były świadkami rewolucji w Rosji, a wcześniej mieszkały długo w Baku. Utwór zbudowany jest z trzech części, podzielonych na krótkie rozdziały.
Cezary Baryka to główny bohater „przedwiośnia”. Był jedynakiem który po wyjeździe ojca brał udział w chuligańskich awanturach i wybrykach, nawet wybuch rewolucki przyjął entuzjastycznie. Dzięki pomocy Szymona Gajowca podjął studia medyczne. Był bardzo inteligentny, odwagi i patriotyzmu dowiódł w wojnie polskio-bolszewickiej. Szymon Gajowiec to postać niezbyt wyrazista. Jest on przyjacielem Cezarego Baryki. Niespełnienie w życiu osobistym zaowocowało w przypadku Gajowca zaangażowaniem w sprawy ukochanego kraju. Między mężczyznami istniał spór ideologiczny, ponieważ jeden z nich był zwolennikiem rewolucji, a drugi ewolucji. Szymon w stosunku do Cezarego bezskutecznie próbował przyjąć rolę mentora.
Autorytetem można nazwać postawę człowieka, wypracowaną najczęściej przez postępowanie, poglądy i wartości, którymi kierują się w życiu. Wzorem dla Gajowca był Marian Bohusz, przewodnik, tłumacz i popularyzator filozofów i socjologów. Żyjąc w niewolizachęcał ludzi do pozyskiwania inteligencji lub jej polepszania. Później z tej wyjątkowej osobowości brabo przykład i poszerzano jego naukę. Drugi był Stanisław Krzemiński, historyk, eseista, biblioman. Wierzył, że naród polski, który był już zniszczony przez wojne, odzyska niepodległość, ponieważ znał jego siłę w przeszłości. Tym samym przekazał swoją wiarę innym., by wierzyli w swój kraj. Trzecim mężczyzną był Edward Abramowski. Byli oni wszyscy nauczycielami Szymona, który zawdzięczał im wiele. Podaje on przykład patriotyzmu, który został zauważony podczas obchodów konstytuji 3 maja. Prasa ogłosiła protest przeciwko temu świętu, lecz studenci się temu sprzeciwili. Redaktorzy zostali skarceni. Tego samego dnia Marian Bohusz napisał felieton o Ameryce, który zachęcił zwykłych ludzi do podróży na ten kontynent. Dzięki Edwardowi Ambrowskiemu społeczeństwo stało się lepsze, bardziej wartościowe. Wiedział, że państwo jest bardzo ograniczone przez wojska, sądy i policję. Główny bohater posiadał w pokoju portrety swoich nauczycieli, by inspirowali go do działania, ponieważ byli wyjątkowymi osobowościami. Cezary Baryka uznawał autorytety za coś starodawnego, z tego tekstu wynika, że on sam nie posiadał żadnego wzorca. NIe rozumiał z czego jest tak dumny jego nauczyciel.
Powieść ta zawiera wiele przykładów patriotyzmu. Ważną rolę ogrywa tradycja i jej podtrzymywanie. Bohaterowie przedstawiają różne postawy wobec autorytetów. Baryka uważał posiadanie ich za zbędne, a Gajowiec przywiązywał do wzorców dużą wagę.



Roman Rzadkowski - autor