ćwiczenia w pisaniu

Molier żył w latach 1622- 1673. Tworzył sztuki teatralne oraz komedie dla swojego Teatru, który sam założył. „Świętoszek” jest to komedia i zarówno satyra. Tytułowy bohater mieszkał u Orgona. Postaci nie poznajemy na początku osobiście. Możemy tylko przypuszczać jaki jest z wypowiedzi różnych osób, występujących w komedii. Choć nawet mieszkańcy domu Orgona mają o nim podzielone zdanie.

Na początku mojego wypracowania przedstawię Taruffe z punktu widzenia Kleanta. Brat Elmiry od początku jest nieufny w stosunku do Świętoszka. Podczas rozmowy z Orgonem próbuje mu uświadomić, że Tartuffe to obłudnik, udający pobożność i, że prawdziwy chrześcijanin nie obnosi się tak ze swoją wiarą, lecz trzyma ją tylko dla siebie w swoim sercu. Bohater uważa, że Świętoszek odnosi się w stosunku wobec Orgona z ironią, wykorzystuje on to, że jest on bardzo naiwny i dobry w stosunku do niego. Jest zaniepokojony łatwowiernością gospodarza. Mężczyzna zaczyna dostrzegać prawdziwe cechy charakteru i przebiegłość Tartuffe. Kleant jest przekonany, że nie myli się w ocenie Świętoszka i jest nastawiony do niego w bardzo negatywny sposób. Brat Elmiry nazywa głównego bohatera przybłędą ponieważ go nie lubi i uważa, że jest fałszywy, robi wszystko aby pozbyć się go z domu.

W oczach Orgona Świętoszek jest zupełnie inną osobą. Uważa go za bardzo pobożnego człowieka. Prowadzącego ubogie życie, wręcz ascetyczne. Ma zupełnie odmienne zdanie niż Kleant. Ich poglądy bardzo się od siebie różnią. Orgon ufa bezgranicznie Świętoszkowi. Jest przekonany, że główny bohater troszczy się o domowników i robi wszystko by im pomóc. Gospodarz, pewien słuszności swoich racji, odrzuca upomnienia innych osób. Orgon jest bardzo wpatrzony w swojego ulubieńca. Jest gotowy do poświęceń dla Świętoszka. Zauważmy tutaj naiwność bohatera, jak łatwo dał się oszukać Tartuffe. Gospodarz jest dobrym człowiekiem, ale jednak zbyt łatwowiernym . Świętoszek nauczył go jak radzić sobie w różnych sytuacjach życiowych, przez co tworzy się dystans do rodziny. Przedkłada Tartuffa ponad najbliższych. Traktuje go jako najbliższą osobę i widzi w nim najwyższy autorytet. Zupełnie nie zdaje sobie sprawy, że jest przez niego wykorzystywany.

Elmira, żona gospodarza dostrzegła fałszywość Świętoszka. Aż pewnego razu Elmirze udaje się namówić męża, by schował się pod stołem, a ona udowodni mu jaki jest kłamliwy Tartuffe. Woła Świętoszka i pozwala mu ze sobą flirtować. Ten oczywiście jest tak zuchwały, że arogancko wypowiada się o Orgonie. Wówczas otwierają się oczy gospodarzowi, i wypędza kłamliwego człowieka z domu.

Na zakończenie tych scen widzimy jaki był Świętoszek. Był to hipokryta, intrygant, który potrafił w imię własnych interesów doprowadzić całą rodzinę Orgona do ruiny. „Świętoszek” Moliera obrazuje nam rzeczywistość znaną nam z życia codziennego. Przedstawia świat pełen zakłamanych, dwulicowych ludzi, którzy tylko szukają korzyści dla siebie, nie bacząc na innych.



Roman Rzadkowski - autor